Πεντάγραμμο


Στοίχος μου ο πόνος, 
πεντάγραμμο ο χρόνος 
και το σαράκι τρώει 
απ' την ψυχή μου. 

Σκορπιζόμαστε σε αποχρώσεις γκρίζες
με την επίγνωση του όνειρου
που δε ποτίσαμε
φροντίζοντας τον εγωισμό μας. 

Μόνο που ο χρόνος δε νικιέται
και το πεντάγραμμο τελειώνει 
και μαζί με το εγώ
θα πεθάνει και το όνειρο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)