Δρόμοι του νου και των λέξεων

Baby, I'm gonna leave this town, I'm already gone. Living in this filth, not for me, no more. I'm gonna leave I'm telling you, I can't bear it anymore. Everything I loved, all I cared for seems to all have gone. Nothing to keep me hanging around no more. I'm telling you, baby, I am leaving, this ain't no joke. I'm gonna get so far, never to look back home.

I want to protect but I cannot. I want to help... I cannot. I want to save you. Can't protect you from you, you know. I want to warn you, that I can do. Will you hear me? Oh I don't know. But I'll give you my hand should you care to grasp. Will you take it or burn it again, I don't know Can't save you from you, you know. Can't save you if you don't want. Can't save you at all. Don't care you don't  love me no more, as always the choice was yours. Still love you but I can't try anymore. We will meet again when all this comes to end and choices we've made will hount us in the dark or not.

Χίλιες φορές το σ' αγαπώ  να μου πεις δε θα 'ναι αρκετό. Γιατί από παιδί σ' έχω ερωτευθεί κι όλα τα χρόνια που έχεις χαθεί έμαθε η καρδιά μόνη να ζει. (δις)   Χίλιες φορές τον καημό κι αν μου πάρεις δε θα σωθώ. Γιατί από παιδί σ' έχω ερωτευθεί  κι όλα τα χρόνια που έχεις χαθεί έμαθε η καρδιά μόνη να ζει. (δις)  Άλα! (Έλα να χαλαρώσουμε λίγο να ανέβουνε και τα Likes!) - Γκουχ, γκουχ - Ε δε το πιστεύω! ...

Τελικά είχες δίκιο που για να δεις  ψηλά εμέ κοιτούσες. Μόνος λόγος ήταν πως σαν κατεβώ σ' αγκάλιασα και νόμισες...  πως επειδή με θώρησες θα με γελούσες. Κι όμως εγώ περίμενα κι ακόμα περιμένω εσένα να ωριμάσεις και ας αργοπεθαίνω. Αλλά εσύ  δεν άντεξες τα χρόνια να περάσεις να ξεπεράσεις το εγώ και δίπλα μου να φτάσεις. Παρόλα αυτά κατέβηκα στην αγκαλιά σου μπήκα κι εσύ εμέ ταπείνωσες για λίγους πόντους προίκα. Αλλά ομορφιά μου δε κατάλαβες πως έρχεται η ώρα  απ' τη βολή σου  για να βγεις κι αν θέλεις και επροχώρα. Όμως σιγά μη τη θυσιάσεις τη βόλεψη σου ήτοι άγαλμα πιότερα να 'σουν να στο παραμύθι. Μ' ακόμα και για τα μάρμαρα υπάρχει κάποιος χρόνος που αν το κατώφλι του διαβείς έρχεται ο πόνος. Και τότε μόνη νοιάζεσαι να δείξεις στον εαυτό σου πως εσύ ποτέ δε βόλεψες το το πάθος στον καημό σου. Όμως τα ψέματα  τελείωσαν κι αρχίσαν οι αλ...

Μια φορά κι έναν καιρό μια νεράιδα στο χορό. Πιάστηκε απ' ένα παλικάρι και κουνιόταν όλο χάρη. Κι έγινε χαμός μεγάλος σαν χορεύτικε κι o μπάλος. Σαν τις έπιασε τη μέση του λικνίστηκε με κέφι. Κάνει μια και τη φιλάει κι η νεράιδα το σκάει. Αχ νεράιδα σ' αγαπώ μη μ' αφήνεις μοναχό. Δεν αντέχω τη ζωή σου κι ας μ' αρέσει η μορφή σου. Κάθισε το παλικάρι και το δάκρυ του ροδάνι. Αχ κι εκείνη τον θυμάται κάθε βράδυ που κοιμάται. Κι η νεράιδα έμεινε μόνη μες τα δάση μαραζώνει. Πού ΄ναι που το παλικάρι που με χόρευε με καμάρι. Αμ, ο νιός έγινε γέρος και η ιστορία πήρε τέλος.

Κάποτε κοιτούσα ουρανό και είδα συννεφάκι και η καρδιά μου σφίχτηκε μη μου πάθεις κάτι. Τώρα δε βλέπω ουρανό βλέπω μόνο καταιγίδα και η καρδιά μου ράγισε και χάθηκε κι η ελπίδα. Βλέπεις τα χρόνια πέρασαν κι αφήσανε σημάδια που όσο και αν προσπαθώ δε σβήνουνε με χάδια. Τώρα δε βλέπω ουρανό βλέπω μόνο καταιγίδα και η καρδιά μου ράγισε και χάθηκε κι η ελπίδα. Τα χρόνια όμως δε πέρασαν για σένανε μονάχα ίσως να μη μπορείς να δεις έχω κι εγώ σημάδια. Τώρα δε βλέπω ουρανό βλέπω μόνο καταιγίδα και η καρδιά μου ράγισε και χάθηκε κι η ελπίδα. Πίστευα πως γιάνουν οι πληγές μόνο με αγάπη μόνο που όσο προσπαθώ μοιάζει να ρίχνω αλάτι.

Πειράζει να ρίξω ακόμα λίγο το επίπεδο; Συγνώμη προκαταβολικά! Έχω όμως ψαγμένη φωτογραφία. .. Ζεϊμπέκικο αρχοντικό για λαϊκούς τύπους πικροκαρδισμένους! Άλα! Θέλω να πέσω να χαθώ, σ' αγκάλες του Μορφέος, ποτέ να μην αναστηθώ να μη ξαναγαπήσω. Θέλω να πέσω να χαθώ, στης θάλασσας τα βάθη το κόσμο αυτό ν' απαρνηθώ δίχως άλλο δάκρυ. Θέλω να πέσω να χαθώ να μη γυρίσω πίσω τον άδικο το ντουνιά να μη τον ξαναζήσω. Άλα...! Θέλω να πέσω να χαθώ, σ' αγκάλες του Μορφέος, ποτέ να μην αναστηθώ να μη ξαναγαπήσω. --- Άντε γιατί πήξαμε στον Μπέκετ! Να καούν τα μπερεκέτια! Πια μπερεκέτια βρε μάστορα; Εδώ έχει πάρει φωτιά το τέτοιο μας... Τότε γιατί χορεύεις βρε; Γιατί πάω γυρεύοντας, όπως κι εσύ... Εσύ γιατί βαράς παλαμάκι; Ε; Γιατί έχω εγκλωβιστεί στον κύκλο... Ποιόν κύκλο βρε μάστορα; Αυτόν με την κιμωλία! Και τι σχέσει έχει αυτό; Δεν είναι Μπέκετ. (Αααα... Δεν πάω καλά!) Είχες δεν είχες πάλι... Γιατί όταν πονάει η κ...