Δρόμοι του νου και των λέξεων

Ησυχία, κενό, νιώθεις σαν να άδειασε ξαφνικά ο κόσμος κι εσύ έμεινες μοναχή ψάχνοντας ένα τελευταίο ρομάντζο μέσα στη νύχτα ξανά. Στέλνεις τις αράδες σου ξανά προς αναζήτηση συντροφιάς να γεμίσει του μυαλό σου το κενό με εκείνα τα συναισθήματα  που τόσο έχουν λείψει από τον κόσμο. Κι εκεί, μέσα στο κενό  ακούγεται μια φωνή που μοιάζει να ψάχνει για να βρει το άλλο σου μισό κι εσύ στείνεις αφτί, κι ακούς ασυνάρτητη γλώσσα ξενική. Και το μυαλό μουδιάζει, η σκέψη αδειάζει και η ψυχή γεμίζει ασυμβατική απογοήτευση καθώς η φωνή χάνεται στο σκοτάδι της Βαβέλ.

I am a ghost  casted away in the mist of darkness I weary grieving for you every night desperately longing for the morning light to cast the shadows away.