Δρόμοι του νου και των λέξεων

GeMPhoto.org Η ευαισθησία του δημιουργού είναι επιμελώς κρυμμένη μέσα στην ψυχή του. Όταν τελικά το πρόσωπο ξεγυμνώθηκε  κοίταξε ανήσυχα στον καθρέπτη  για να αντικρίσει για πρώτη φορά  την αληθινή μορφή του. Όταν το πρόσωπο τελικά ξεγυμνώθηκε, έψαξε να βρει το πραγματικό του είδωλο, μα μ' έκπληξη αντίκρισε ξανά την μάσκα.  Όταν το πρόσωπο ξεγυμνώθηκε, ήταν τελικά πολύ αργά γιατί η συνήθεια είχε κατακτήσει την εικόνα του.

Αρτεμισία Τζεντιλέσκι

    Να παγώσω τις στιγμές  προτού η νύχτα τελειώσει  να προλάβω να σου πω  όσα η μέρα αύριο θ' ακυρώσει  θαρρώντας πως της νύχτας τα καμώματα  την έχουνε προδώσει.

Παγωμένες στιγμές της ζωής του ανθρώπου, φωτογραφίες. Απεικόνιση του χτες στοιχειώνουν το σήμερα, φωτογραφίες. Καθαρά εντυπωμένες ανεπίστρεπτες αναμνήσεις, φωτογραφίες. Που καθώς περνούν τα χρόνια, θλίψη δημιουργούν στο παρόν, φωτογραφίες. Το χτες που δε πρέπει ποτέ να κοιτάς μόνος, φωτογραφίες. Γιατί φτάνει εκείνη η ώρα που σου έρχεται να βάλεις τα κλάματα με τις φωτογραφίες.

Αυτό το ουφ στο μάτι του Χ που όλο ανεβαίνει και πνίγει σιγά σιγά και την ανάσα ακόμα και καίει την καρδια και κάθε της σκέψη για σένα κι ας νομίζεις πως η καρδιά ζαβή ανίκανη να σκεφτεί δε νοιώθει εγώ πονάω κάθε στιγμή που είμαι μακριά σου μάρτυρας ότι η καρδιά αισθάνεται και κλαίει κοντά μου.

Κι είναι τόσα όσα θέλω να πω, θέλω να γράψω. Ίσως γιατί αισθάνομαι πως αν αρχίσω να μιλάω φωναχτά θα με πάρουν για τρελό αφού δεν υπάρχει κανείς για να με ακούσει. Κι αφού δεν υπάρχει κανείς γράφω, κι αφού γράφω δημοσιεύω κι αφού δημοσιεύω μπορεί να μ' ακούσει κανείς. Και όντως κάποιοι διαβάζουν, δε ξέρω αν ακούν όμως. Γιατί, πολύ ησυχία έχει εδώ. Σαν να μην ακούει κανείς. Υπήρξαν μερικοί λίγοι που κάτι ψιθύρισαν μια δυο φορές αλλά και πάλι ησυχία. Κι όπου πολύ ησυχία και μοναξιά. Κι είναι τόσα όσα θέλω να πω, θέλω να γράψω. Ίσως γιατί αισθάνομαι πως αν αρχίσω να μιλάω φωναχτά θα με πάρουν για τρελό αφού δεν υπάρχει κανείς για να με ακούσει. Κι αφού δεν υπάρχει κανείς γράφω, κι αφού γράφω δημοσιεύω κι αφού δημοσιεύω μπορεί να μ' ακούσει κανείς. Και όντως κάποιοι διαβάζουν, δε ξέρω αν ακούν όμως. Γιατί, πολύ ησυχία έχει εδώ. Σαν να μην ακούει κανείς. Υπήρξαν μερικοί λίγοι που κάτι ψιθύρισαν μια δυο φορές αλλά και πάλι ησυχία. Κι όπου πολύ ησυχία και μοναξιά. Κι είναι...

"...μια ασφάλεια ότι αν σου συμβεί κάτι θα υπάρχει κάποιος να σε φροντίσει, να σου σταθεί βρε αδερφέ, αλλά ούτε και αυτό το έχεις τώρα, και μια ψυχή βρε αδερφέ να φας ένα κομμάτι ψωμί μαζί το βράδυ που γυρνάς στο σπίτι, ένα χάδι, μια αγκαλιά και αν μπορεί να σε κοιτάει και να νιώθεις γυναίκα ή ακόμα περισσότερο να βλέπεις στα μάτια του τον εαυτό σου 20 χρόνια πριν, χαλάλι που έχει και 5 κουσούρια (εξάλλου θα του τα φτιάξεις και αυτά συν το χρόνο)..." "Με τα θετικά είναι που τα χάνεις και προκειμένου να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο και να χάσεις ενδεχομένως τον έλεγχο, ουστ από δω. Για ρίσκα είμαστε τώρα; Αλλά ερωτεύεσαι μόνο όταν χάνεις τον έλεγχο. Πρέπει να το νιώσεις καμιά φορά. Δε λέω να τα γαμήσεις όλα. Αλλά αφέσου, και όπως λέει ένας φίλος, κάτσε πάνω στο κύμα. Μη το παλεύεις, θα σε καταπιεί. Κάτσε πάνω και όταν σε βγάλει σε ακρογιάλι και πατήσεις στεριά θα δεις αν σου αρέσει και θα έχεις πάλι τον έλεγχο να κινηθείς. Και στην τελική τι είχες, τι έχασες. ...

Είναι τέσσερις οι πιθανότητες να συμβιβαστείς, να να συμβιβαστώ, να μη συμβιβαστεί κανείς ή και οι δυο. Το τελευταίο δε το βλέπω θεωρώ το τρίτο πιθανό να πάρουμε το δρόμο μας και έξω από 'δω. Αν όμως έτσι γίνουν μην περιμένεις πως θα 'ρθώ ακόμα κι αν ανοίξουνε θάλασσες για να διαβώ. Γιατί εδώ που φτάσαμε φταίει το εγώ και μάτωσε το σαρκίο μου να το διεκδικώ.

Μη χάσεις το sex appeal σου! Σε παρακαλώ! Γιατί αν το χάσεις και αυτό... Χαθήκαμε. Κι εγώ δε θέλω να χαθούμε! Γιατί σ' αγαπώ! This is what I call a mind fuck! If these lines above were to be translated in LISP * That would be the CDR of the CDRs. The perfect tailed recursion. ** And that my friends will always be the difference between human intelligence and artificial intelligence! Human intelligence adds a touch of romance, humor and appeal in multiple dimensions above beauty! * LISP is a 3rd generation artificial intelligence programming language ** I know this is probably impossible to follow if you are not an IT gig, but who said IT nerds can't write poetry? A tailed recursion is a beautiful infinite loop like a fractal to infinity.

Σου εύχομαι καλημέρες να φωτίζουν τη ζωή σου από εδώ και πέρα, γιατί εγώ σκοτάδι ήμουνα  φαίνεται κι ας ήμουν επιλογή δεύτερη πάντα στην πολύξερη ψυχή σου. Αποχωρώ γιατί δε με χρειάζεσαι ότι κι αν πιστεύεις εγώ τελείωσα να δώσω αυτό που ζητάς και δεν το ξέρεις δε γνωρίζω πως μόνο να μη υποφέρεις  απέτυχα να σου χαρίσω και το τέλος ίσως χαθείς... ξανά.

Το σούρουπο που πλησίαζε χαϊδευότανε με τους ήχους κάποιου μπεντίρ που ακουγόταν στο βάθος. Ο πρίγκιπας καθόταν στην βεράντα της κρεβατοκάμαρας του και προσπαθούσε ν' αφουγκραστεί το δείλι. Ο ήλιος έδυε στη Μέκκα και η πόλη μπροστά του έσβηνε σιγά-σιγά τους ήχους τις ημέρας, ενώ το μαγεμένο δάσος δίπλα από τα τείχη παρέδιδε την ημέρα στις οσμές τις νύχτας. Και έτσι οι φωνές των μικροπωλητών και οι μυρωδιές του παστουρμά και του σουτζουκιού δίναν τη θέση τους στη φρεσκάδα της φυλλωσιάς και το τραγούδι των γρύλων.  Μόνο το μπεντίρ φαινόταν αφύσικο μα τόσο ταιριαστό. Μουσική υπόκρουση στο γρυλοτράγουδο.  Κι όμως, όσο κι αν τ' ακούσματα ήταν τόσο ταιριαστά στα πριγκιπικά αφτιά οι αιτίες του ήταν απεχθείς και ανυπόφορες. Ο πρίγκιπας είχε μεγαλώσει και οι γιορτές που οργάνωνε ο πατέρας του προσπαθώντας να τον προξενέψει γι άλλη μια φορά του ήταν αδιάφορες και απόμακρες. Σήμερα δε ταξίδευε στη συνηθισμένη θλίψη του. Το επίκεντρο της σκέψης του ήταν δυο μάτια. Δυο μάτια τό...

- Εσύ θα ζηλεύεις μετά... - Σημασία έχει αν ζηλεύεις εσύ. - Εγώ όχι. Εγώ δε ζηλεύω ποτέ! - Θα ζηλέψεις. - ... - Και δεν έχει σημασία τόσο που θα ζηλέψεις. Σημασία έχει που θα πονέσεις. - ... ; - Και θα πονέσεις πολύ. - ... - Βλέπεις καμιά φορά, η λεοπάρδαλη κυνηγάει στο σκοτάδι... - Τι; - Τίποτα. - Τι λες; - Θα δεις.

Ο πρίγκιπας ανταποκρινόμενος στις υποχρεώσεις του φέουδου του προχώρησε σε αρραβώνα με την πριγκίπισσα του διπλανού βασιλείου όπως του είχε υποδείξει ο πατέρας του. Κάποτε θα γινόταν κυρίαρχος ενός μεγάλου βασιλείου αλλά αυτό δε θα γινόταν σύντομα αφού και οι δύο άρχοντες ήταν νέοι και υγιείς. Και παρόλο που η ενδυνάμωση της συμμαχίας υποσχόταν ειρήνη και ευμάρεια τα κακά μαντάτα από τα βόρια σύνορα του βασιλείου της γυναίκας του δεν άργησαν να ακουστούν.  Από ένα βόρειο σκοτεινό βασίλειο ομάδες ανιχνευτών άρχισαν να επιτίθενται σε χωριά των συνόρων. Οι συνοριακές φρουρές είχαν συλλάβει κάποιους από αυτούς τους ανιχνευτές και οι ελάχιστες πληροφορίες που κατάφεραν να αποσπάσουν δεν ήταν καθόλου ευοίωνες. Ήταν πλέον προφανές ότι το σκοτεινό βασίλειο του βορά έστελνε τους κατασκόπους του να συλλέξουν πληροφορίες προτού το στράτευμα τους εκδηλώσει επίθεση. Οι πληροφορίες που έρχονταν από τις βόρειες επαρχίες μιλούσαν για ένα μεγάλο στράτευμα το οποίο είχε ξεκινήσει την κάθοδό ...

Ο πρίγκιπας γινόταν είκοσι χρονών εκείνη την ημέρα και στο παλάτι από νωρίς είχαν αρχίσει οι ετοιμασίες για τους εορτασμούς. Στην πραγματικότητα ο πατέρας του οργάνωνε έναν χορό προς τιμή του μονάκριβου γιου του αλλά και προς τιμή των σχεδίων που είχε για αυτόν και κυριότερα για το βασίλειο. Σε αυτόν το χορό ήταν καλεσμένος ο άρχοντας του γειτονικού βασιλείου με το οποίο τα τελευταία χρόνια είχαν συνάψει μια ισχυρή συμμαχία μεγάλης σημασίας για την ειρήνη της περιοχής. Ο γείτονας βασιλιάς είχε μια κόρη και οι δύο άρχοντες σκεφτόντουσαν ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να επισφραγίσουν τη συμμαχία τους με έναν γάμο. Η κόρη δε αυτή, έλεγαν, ήταν πεντάμορφη και περιζήτητη οπότε και ο πρίγκιπας θα έπρεπε να είναι ευχαριστημένος. Βέβαια εκείνες τις εποχές οι γνώμη των νυμφίων ελάχιστα λαμβάνονταν υπόψη έτσι κι αλλιώς. Όταν ο άρχοντας ανακοίνωσε τα σχέδια του για το χορό το βράδυ ο πρίγκιπας δεν έφερε καμία αντίρρηση. Ήταν έξυπνος αρκετά για να γνωρίζει ότι αυτά τα θέματα είναι τυπικά, αφορούν τ...

Looked down thinking of you today,  show nothing worth to say,  just a small fainting glimpse  of a memory shot to die,  reflecting the shrunken image  that almost made me cry. Received this today which served as a "funny" inspiration

Ζεις όπως θες, κάνεις ότι θες, έτσι τουλάχιστον λες κι όμως όχι. Τα προσέχεις όλα, ακόμα και την τροφή σου, κι όμως πάλι ο εαυτός σου σε προδίδει. Πας να ζήσεις το πάθος να κάνεις το λάθος κι όμως πάλι ο εαυτός σου σε προδίδει. Λες να μάθεις, μα αν δεν πάθεις, αφού πάντα σε άλλους το ρίχνεις, πάλι ο εαυτός σου σε προδίδει. Κι ενώ τολμάς και ξέρεις... μπορείς ν' αλλάξεις, βολεύεσαι στη μάζα και... πάλι ο εαυτός σου σε προδίδει.  Ακόμα κι όταν προσέχεις την τροφή σου  πάντα ο εαυτός σου σε προδίδει. Κι εκεί που πέφτεις στα μάτια τα δικά σου  και πάλι - γαμώτο - ο εαυτός σου  σε προδίδει.  Για τι μέσα σου ξέρεις, σφάλματα δικά σου κι ακόμα κι αν, σε άλλους πάντα ακουμπήσεις  ο εαυτός σου σε προδίδει. Αφού το ξέρεις, δε σε βολεύει η βόλεψή σου αφού πάντα έτσι, ο εαυτός σου θα σε προδίδει. Όμως σαν το κάνεις αρκετά, στο τέλος θα πιστέψεις πως δεν είναι έτσι και θα πονάς... αφού και έ...

Εσύ με λες αστέρι σου Που μοιάζει το ένα τ' άλλο Μ' εγώ σε λέω φεγγάρι μου Που δεν υπάρχει άλλο.  Χρήστος

Να και κάτι που εσύ δεν πιάνεις. Πως μπορώ να σ' αγαπώ κι ας ποθώ σε και δεν σ' έχω, που σημαίνει ο πόθος  που έχω εγώ για σένα δεν μπορεί να γίνει όπλο για μένα.  Κι ότι και να κάνεις θα είμαι εγώ εδώ για σένα με τρόπους απρόβλεπτους, κι αναπάντεχους τόσο, που μάλλον δεν αντέχεις, απλά και μόνο γιατί αγαπώ εσένα. Κι αν το θέλεις το χατήρι να μου κάνεις, μην ξεχάσεις ποτέ πως εγώ σ' αγαπώ, γιατί εσύ χάσεις. Κι όσο κι αν καμαρώνεις για τα χαμένα, θα 'μαι πάντα εγώ εκεί για σένα.

Θλίβομαι με τους ανθρώπους που περνούν μια ζωή μπροστά στον καθρέπτη της ζωής χωρίς ποτέ να διακρίνουν την ψυχή τους.

Είσαι γυναίκα πια! Δε μπορώ να σε χαϊδεύω άλλο. Εξάλλου δε το αντέχεις. Και αφού είναι έτσι... Άνοιξε τα φτερά σου. Κι εγώ που σ' αγαπώ, θα προσεύχομαι να πετάξεις. Shields off. Nothing else I can do. You have what you want. No pressure anymore.  Now, you can be free... At least free of me. Μay the sky be the limit, and your sales full of wind. Μόνο να μη φοβάσαι...   Ίσως η ευχή που θα 'θελα να δώσω στα παιδιά μου αν τώρα ήταν η ώρα τους. Ίσως και όχι. Εγώ θα φύγω τώρα. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχω πια. Είμαι βάρος. Βάρος που ξαλάφρωσε καταναγκαστικά.