Δρόμοι του νου και των λέξεων

Το μυαλό μου βουίζει πάλι φωνές, κουβέντες, οράματα της αγάπης ουρλιαχτά, δεν καταλαβαίνω. Σήμερα θέλεις το ένα πάντα ότι ήθελες ήταν σημαντικό για μένα. Όμως το θέλεις τώρα, κι αν μπορώ να στο δώσω αύριο με ποδοπατάς, δεν καταλαβαίνω. Παιχνίδια δύναμης; Στην αγάπη; Γιατί; Δεν καταλαβαίνω. Μπορεί να είναι έτσι η αγάπη; Δε γνωρίζω. Εγώ από λάθος ζω στα παραμύθια πιστεύω σε πράγματα που δεν υπάρχουν και έτσι είναι λογικό να μην καταλαβαίνω.

Ένας τσέλιγκας μου είπε κάποτε: Όταν ο βοσκός αφήνει το κοπάδι μόνο του, ο λύκος καρτεράει. Σοφά λόγια. Εκείνο που δεν ήξερα τότε είναι ότι ο τσέλιγκας ήταν λύκος.