Δρόμοι του νου και των λέξεων

La Maja Desnuda. Goya. Με ξαφνιάζει, ξαφνιάζομαι με την αμηχανία που αισθάνομαι όταν βλέπω την ιστορία να επαναλαμβάνεται και να έχει το ίδιο τέλος όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει. Αφού φοβούνται οι άνθρωποι να βγουν από οποιαδήποτε αίσθηση ασφάλειας, όσο κι αν πονάει η απώλεια της μη γύμνιας τους ακόμα κι όταν γυμνός τους κοιτώ.