Δρόμοι του νου και των λέξεων

Άνθρωποι που ζουν ανάμεσα στη θλιβερότητα και την υπεροχότητα χωρίς καμία εξοχότητα σήμερα μισό γεμάτοι  και αύριο μισό άδειοι  χωρίς αιτία ψάχνουν αφορμές για να αλλάξουν στα παλιά και μέχρι να πάρεις είδηση η ίδια ιστορία. Βαρέθηκα τα γκρι σας σε όλες τους τις αποχρώσεις θέλω φως, θέλω λευκό, γαλάζιο της θάλασσας  στου πλάτανου τον ίσκιο πράσινο και κόκκινο σαν αίμα φεγγάρι του Αυγούστου απ' της πηγής σου  τα κρυστάλλινα νερά να ξεδιψάσω. 

Έζησα αρκετά για να γνωρίσω πράγματα, Αρκετά για να αντιληφθώ, Πόσα δε θα δω. Κι αυτό το τελευταίο, Κάνει την ζωή μου ανυπόφορη. Μερικά από αυτά είναι μπροστά μου, Αν απλώσω το χέρι μου θα σ' αγγίξω, Κι εσύ το ίδιο. Μα κανείς δεν τολμά. Από φόβο ότι είναι αδύνατο να ζήσουμε τη συνέχεια, Κι έτσι για να μη λείψει το άλλο στερούμαστε το ένα, και όλα μαζί. Γιατί; Έζησα αρκετά για να γνωρίσω πράγματα, Αρκετά για να αντιληφθώ, Πόσα δε θα δω. Κι αυτό το τελευταίο, Κάνει την ζωή μου ανυπόφορη. Δεν είναι κρίμα να μη ζούμε ούτε το ένα; Τι λογική υπάρχει στην εγκράτεια σε μια πεπερασμένη ζωή; Ποιος είναι αυτός που ορίζει το λάθος απ' το σωστό; Μήπως ζει τη ζωή τη δικιά σου; Έχει ρίσκο και πόνο να είσαι διαφορετικός, Όμως έχει και τόση ηδονή. Όπως και να 'χει όμως... Έζησα αρκετά για να γνωρίσω πράγματα, Αρκετά για να αντιληφθώ, Πόσα δε θα δω. Κι αυτό το τελευταίο, Κάνει την ζωή μου ανυπόφορη. Είχα ακουμπήσει μια ελπίδα πάνω σου, Μαγιάτικη ηλιαχτίδα, ...

Αρπάχτηκα να κρατηθώ από μια ηλιαχτίδα Ήτανε σούρουπο, νόμιζα πως έφευγες για πάντα απ’ τη ζωή μου Αρπάχτηκα να κρατηθώ από μια ηλιαχτίδα Πίστευα εύκολο ήταν να γυρνώ της ζωής νέα σελίδα Αρπάχτηκα να κρατηθώ από μια ηλιαχτίδα Νόμιζα πως έτσι θα σταμάταγα της ζωής την καταιγίδα Ο ήλιος όμως έδυσε στοιχειώνοντας ερωτικό παραλήρημα Άγονη σκέψη μου για πάντα χάθηκες σε υγρό σκοτεινό μνήμα Τώρα τις σάρκες μου κατασπαράζουν χιλιάδες ηλεκτρικά μηνύματα Βελόνες μαύρικες καρφωμένες σε ξύλινα σύμβολα Εκδίκηση ζητούν της νύχτας σάπια φαντάσματα Οι σκιές χορεύουν χωρίς φως κι όμως αρνούμαι τα θαύματα Αρπάχτηκα να κρατηθώ από μια ηλιαχτίδα που έσβησε σαν το τελευταίο όνειρο πριν ξυπνήσω χωρίς τέλος Στήριξα τη ζωή μου στην τελευταία ηλιαχτίδα Για να σβήσει μέσα στη πρώτη αναλαμπή του φεγγαριού.