Δρόμοι του νου και των λέξεων

Ο Διάλογος που επιλέξατε είναι προσωρινά μη διαθέσιμος. Παρακαλώ επιλέξτε τον Διάλογο 3 ή προσπαθείστε ξανά αργότερα. Πολύ αργότερα...

Didn't you know Mr. Fields? ... She is without sins. Or, at least she thinks... But yes! Of course. I was put out for a moment. No worries. I frequently got in your place in the past. And? Became a nightmare. And? Nothing. Here I am. And how do you control your thinking. I don't. I just stopped thinking. But...? She has everything figured out, hasn't she? Yes. Indeed! So what's the point of thinking? Well, I can't deny that. That's it then. Have a nice day Mr. Fields. Have a nice day Mr. Rose. Απλά πενθώ για όσα στοχάστηκα... 

- Μετανοιώνεις; - Για πιο πράγμα; - Που με ερωτεύτικες. - Μμμμ... - Λοιπόν; - Όχι. - Α! - Μετανοιώνω που δε βρήκα τη δύναμη να στο κρύψω. - Δηλαδή; - Ε να, πολύ πόνο γέννησε τελικά... Και στους δύο. Όμως αυτό δε το ήξερα τότε. - Αν μπορούσες να πας πίσω τώρα τι θα άλλαζες; - Δε θα ήθελα να το κάνω αυτό. - Γιατί; - Γιατί δε θα ήθελα να χάσω όσα έζησα. Όσα ένοιωσα, ειδικά στην αρχή. Και όσα ζω τώρα. - Να αλλά ο πόνος; - Απόλαυσα κάθε του στιγμή! Ίσως δε το καταλάβαινα τότε αλλά το ξέρω τώρα . Με άλλαξε, και άλλαξε τη ζωή μου. Όχι, δε θα άλλαζα τίποτα από τη δική μου πλευρά. Όλα τα όνειρα δε μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. - Και τα όνειρά μου; - Ίσως πρέπει κι εσύ ν' αλλάξεις. Όλα τα όνειρα δε μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. - Κάποια όμως μπορούν. - Ναι. Κάποια μπορούν. - Αν ήταν υποχρεωτικό να πας πίσω τώρα και να αλλάξεις κάτι, τι θα άλλαζες; - Θα κρυβόμουν, να μη πονέσεις.

- Ρε φίλε από τότε που χειραφετήθηκαν οι γυναίκες το ίδιο σκηνικό. - Όπα όπα μεγάλε. Αυτό δεν είναι ένα θέμα, είναι πολλά. - Δίκιο έχεις. - Κάτσε να στα πω... - Για λέγε φιλαράκι... - Να βρε, αυτό που θέλουν και δε θέλουν αλλά τελικά θέλουν ίσως με τρελάνει. - Αφού ξέρεις ότι η γυναίκα θέλει το παραμύθι της. - Ότι το θέλει το θέλει. - Παλιά δοκιμασμένη συνταγή. Παραμύθι ακόμα κι αν δε το πιστεύει κανείς. Ακόμα και αυτή! - Ναι αλλά εμένα δε μ' αρέσει. - Δε σ' αρέσει; Ωχ κατάλαβα. - Τι κατάλαβες για να έχουμε καλό ρώτημα; - Με την έτσι πάλι τραβιέσαι; - Γκουχ γκουχ! - Ποιος είσαι εσύ ρε φίλε; - Εμ... ο σερβιτόρος. Να σας φέρω κάτι; - Φέρε ένα ουίσκι. - Κάτσε ρε, Ιστορίες Μπύρας λέει από πάνω; - Ε; - Για κοίτα τον τίτλο. - Α. Καλά. Θύμισε μου πριν φύγουμε να το αλλάξω. - Και τι θα το κάνεις; - Ιστορίες Πείρας χα χα. - Α καλό. - Γκουχ γκουχ! - Άντε πάλι. Καν' τα δύο ρε φίλε και σβέλτα! Με πολλά παγάκια. - Μία ώρα να πάρει μια παραγγελία. Τς, τς, τς! ...

- Αφού ξέρεις πως είναι οι άνθρωποι βρε Γιώργο! - Ξέρω; - Εγωιστές! Μη κάνεις το χαζό! - Ααα! Ναι. Ξέρω. Λοιπόν; - Ε να, πείσμα στο πείσμα, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - ... - Με παρακολουθείς; - Ε; Ναι, ναι! Συνέχισε. - Όχι άμα βαριέσαι να μου το πεις! - Όχι βρε παιδάκι μου. Σκέπτομαι αυτά που μου λες. Συνέχισε. - Α! - Ου! Συνέχισε! - Λοιπόν... Τι έλεγα; Ε να είδες τι μου κάνεις τώρα; - Τι σου κάνω ρε φίλε; Μόνος σου τα κάνεις. Βρε μήπως έχει δίκιο και είσαι όντως παρανοϊκός; - Ε τώρα τι θέλεις; Να τσακωθούμε και μεταξύ μας; - Λοιπόν έλεγες... πείσμα στο πείσμα, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - Καλά ρε μαλάκα, κόπι/πάστε έκανες; - Συνέχισε θα το χάσεις πάλι... - Αν ναι. Λοιπόν, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - Ναι; - Ο άλλος τον ξέχασε! - Τι; - Τον ξέχασε σου λέω. - Τι εννοείς; - Ε να, δε λέει ο λαός μάτια που δε βλέπονται... - Ναι... - Ε δε του μιλούσε για τόσο καιρό που τελικά τον...

- Αφού ξέρεις πως είναι οι άνθρωποι βρε Γιώργο! - Ξέρω; - Εγωιστές! Μη κάνεις το χαζό! - Ααα! Ναι. Ξέρω. Λοιπόν; - Ε να, πείσμα στο πείσμα, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - ... - Με παρακολουθείς; - Ε; Ναι, ναι! Συνέχισε. - Όχι άμα βαριέσαι να μου το πεις! - Όχι βρε παιδάκι μου. Σκέπτομαι αυτά που μου λες. Συνέχισε. - Α! - Ου! Συνέχισε! - Λοιπόν... Τι έλεγα; Ε να είδες τι μου κάνεις τώρα; - Τι σου κάνω ρε φίλε; Μόνος σου τα κάνεις. Βρε μήπως έχει δίκιο και είσαι όντως παρανοϊκός; - Ε τώρα τι θέλεις; Να τσακωθούμε και μεταξύ μας; - Λοιπόν έλεγες... πείσμα στο πείσμα, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - Αν ναι. Λοιπόν, κάποια στιγμή ενώ ο ένας συνέχισε να κάνει πείσματα... - Ναι; - Ο άλλος τον ξέχασε! - Τι; - Τον ξέχασε σου λέω. - Τι εννοείς; - Ε να, δε λέει ο λαός μάτια που δε βλέπονται... - Ναι... - Ε δε του μιλούσε για τόσο καιρό που τελικά τον ξέχασε. - Ας το καλό! - Όπως σε βλέπω και με βλέπεις. - Σώθηκε δηλα...