Κουράστηκα να περιμένω


Κουράστηκα να περιμένω
ανθρώπους ανυπόμονους
να χαρίζω τη ζωή
χωρίς αντίκρυσμα. 

Κουράστηκα να βασανίζω
τη ψυχή μου με πόνο να γεμίζω
να ζητιανεύω αγάπη αν περίσσεψε
απ' τη σπατάλη μιας ζωής.

Κουράστηκα να υπομένω
ανούσιες ικασίες
και ενώ εγώ προσφέρω
ν' ακούω κατηγορίες.

Τόσα βάσανα, τόση αγάπη
κάθισα να λογαριάσω
και στο τέλος ανακάλυψα
πως μόνος θα αδειάσω.

Image

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)