Παλιά φωτογραφία

Δε θυμάμαι πότε η εικόνα σου ξεθώριασε ξαφνικά.
Σαν χτες ήτανε που πόζαρες.
Και τώρα, βρήκα εκείνη τη φωτογραφία σου,
σ' ένα ερμάρι κλεισμένη από παλιά.
Μόνο που έμοιαζε χτες, που σε είχα αγκαλιά.
Σαν ανάμνηση παλιά, τα χρώματα τα λαμπερά
κοιμήθηκαν θαρρείς μαζί με τις αναμνήσεις.
Έτσι νοιώθω πως σε χάνω σιγά-σιγά,
σαν την φωτογραφία που αποχωρεί σταθερά
απ' το κιτρινισμένο της πια, σπίτι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)