Το ταξίδι στο χρόνο...


 

Από την κόρη μου τεσσάρων ετών...

Την πιάνω να κάνει πως μιλάει στο τηλέφωνο με κάποιον Γιάννη. Τελειώνει και κάνει πως δε με έχει δει.

-Τι κάνεις εκεί;
-Μιλάω στο τηλέφωνο.
-Μπα! Με ποιον μιλάς;
-Με το Γιάννη.
-Και ποιος είναι ο Γιάννης;
-Συνάδελφος από τη δουλειά καλέ μπαμπά!
-Και που δουλεύεις;
-Δασκάλα στο σχολείο
-Και ο Γιάννης που ήταν τώρα που τον πήρες;
-Στη δουλειά.
-Κι εσύ γιατί δεν είσαι στη δουλειά.
-Είναι Κυριακή και είμαι στο καφενείο και πίνω καφεδάκι;
-Καλά, αφού είναι Κυριακή ο Γιάννης γιατί είναι στη δουλειά;
-Για εκείνον είναι Δευτέρα.

Το ταξίδι στο χρόνο αποδείχθηκε...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)