Το Τέλος

- Το ξέρεις πως θα έρθει το τέλος.
- Ναι το γνωρίζω.
- Και τι σκέφτεσαι για αυτό;
- Προτιμώ να μην σκέφτομαι.
- Δε σου περνάει από το μυαλό...
- Όλα κάποτε τελειώνουν
- Ναι αλλά πριν τελειώσουν;
- Τι;
- Ότι κάποτε ίσως...
- Τι ίσως;
- Ίσως χρειαστεί να με δεις ζευγαρωμένη με άλλον.
- Τώρα μου πέρασε από το μυαλό!
- Και τι θα κάνεις;
- Αν είναι αυτό που επιθυμείς;
- Ναι.
- Θα μπήξω τα δόντια μου στα χείλη μου και θα χαρώ!
- Αυτό;
- Ναι αυτό.
- Και μετά;
- Και μετά θα φτύσω το αίμα χάμω και θα πέσω εκεί να πεθάνω.
- ...

Την ίδια στιγμή στο διπλανό τραπέζι...

- Τι της είπε ρε φίλε;
- Ανατρίχιασα.
- Γκουχ, γκουχ... Να δείτε που οι ψυχολόγοι έχουν ορισμό για αυτό.
- Σοβαρά τώρα. Κάτι πρέπει να κάνεις με αυτόν τον βήχα.
- Γκουχ, γκουχ! Μ' έχει φάει το νυχτοκάματο βρε παιδιά.
- Ναι άλλα έχεις γίνει αναγνωρίσιμος. 
- Ε και;
- Και βάλε δυο ποτά.
- Παραγνωριστήκαμε.
- Τι είναι αυτός βρε παιδάκι μου;
- Έλα μου ντε. Σε κάθε κείμενο τσουπ πετάγεται.
- Και παίρνει κι εμάς μαζί σου.