Η ελπίδα πεθαίνει κάποτε

Της ζωής μου οι ρωγμές  μοιάζουν με φαράγγια απροσπέλαστα
Καθώς βαδίζω στο σκοτάδι ψάχνοντας μια διέξοδο στο φως
Αισθάνομαι κουράστηκα να σ’ αναζητώ
Ελπίδα μου θα πεθάνεις τελευταία
Και μαζί σου κι εγώ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

Perhaps...

See you on the other side...