Θαλασσόξυλο

Σαν ανάσα χάιδεψε
το αεράκι το μέτωπό του.
Να το. Ήρθε η άνοιξη.
Μα πριν ξεφύγει άλλη σκέψη
με μια ριπή ο Γρέγος
έσβησε το καντήλι
κι ο ναύτης άφησε
την ανάσα του
να φύγει ευτυχισμένη
στον καιρό
σα θαλασσόξυλο
ταξίδεψε στην άβυσσο
της απεραντοσύνης. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)