Σήμερα έλεγα να κοιμηθώ νωρίς...

Σήμερα έλεγα να κοιμηθώ νωρίς...
Όμως ένα όνειρο έγινε κραυγή
που χρειαζόταν αγκαλιά για να παρηγορηθεί
κι έτσι ξέμεινα ξανά,
στην παγωμένη μοναξιά της ξαγρύπνιας μου.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)