Ένα δάκρυ

Κάθε βράδυ σκέφτομαι και κλαίω,
με τα όσα γίνονται τι άλλο να υπομένω.

Θρηνώ για το γαλάζιο που χάνω
και τ' αρώματα που έχουν πια καιρό
να χαϊδέψουν τις αισθήσεις μου.

Βουβοί καημοί ουρλιάζουν στις νύχτες μου
κι εγώ οσμίζομαι σαν όνειρα
άφταστες παιδικές αναμνήσεις
που χάνουν τα βλαστάρια μου.

Ένα δάκρυ έγινε ο κόσμος όλος...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)