Γιατί, Έρωτας είναι, εκείνο το διάστημα που δεν αντέχεις να κοιμάσαι χωρίς τον άλλον. Σε μια χαραμάδα του χρόνο, εκεί αν με ψάξεις, ίσως με βρεις, εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές και ο χρόνος σταματά. Στο κύμα πάνω, και στην άβυσσο μαζί, εκεί που μοιάζει να τελειώνουν οι στιγμές, κι αρχίζουν όλα απ' την αρχή. Στου ήλιου τις ανατολές, στα χρώματα της δύσης, όταν τα πουλιά ψάχνουν τις φωλιές, κι αρχίζουν οι σιωπές καθώς τα λόγια χάνουν το νόημά τους, κι εσύ μ' απόγνωση, ψάχνεις...
Perhaps... but not us, not now, not yet, 'cause the story... Our story is not fully travelled yet, there are miles to get, love, passion, unfulfilled all, up until, the end of the road... A wise man once said... when the wave comes, don't fight as you will drown. Catch it, let it take you to the next soar. Then you will know. Not now, Not yet…
Έχω κουραστεί... Κι έχω κουραστεί να το λέω... Μόνος είμαι όμως... Παλεύω μόνος... Και όνειρα έχω, λίγο πιο ταπεινά όμως... Κι εσύ δεσπόζεις μέσα τους, μέσα μου... αλλά είμαι μόνος... Είσαι η ελπίδα μου, πίστεψε σε μένα... Δύσκολο ξέρω, μεγάλο ρίσκο ίσως; Σε χρειάζομαι όμως, πως αλλιώς; Χωρίς ελπίδα; Χωρίς υποσχέσεις... Άλμα πίστης στα τυφλά... Χωρίς αλεξίπτωτο, περιμένοντας το θαύμα...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου