Νυστέρι


ACID RAIN


Άστατες σκέψεις,
σκόρπιες μαζεύτηκαν,
του νου μου
τα σκουπίδια,
αφού ο πόνος κυβερνά,
βελόνες κι αμέτρητα
λεπίδια
και της αγάπης μου ματώσανε
τα δροσερά τα χείλια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

See you on the other side...

Κεφάλαιο 1: Η νεράιδα του μαγεμένου δάσους. (Δοκιμή για παραμύθι)