Ξαφνικά έπαψα να υπάρχω!

Πως γίνονται οι άνθρωποι έτσι;
Πως γίνεται η αγάπη να τελειώνει;

Και ξαφνικά άρχισα να παγώνω...

Γιατί μόνο όσο υπάρχει αγάπη υπάρχει ομορφιά!
Μακριά της κτήνος γίνεται, πλάσμα θλιβερό!

Και ξαφνικά έπαψα να νιώθω...

Πως γίνεται να γυρίσει την πλάτης του σε τέτοια ομορφιά;
Πως έγινε και πρόδωσες τον Παράδεισο για ένα μήλο;

Και ξαφνικά έπαψα να υπάρχω...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Φίλε ζω στις χαραμάδες του χρόνου... (εκεί που πυκνώνουν οι στιγμές)

Perhaps...

See you on the other side...