Δρόμοι του νου και των λέξεων

Σήμερα ξύπνησα πλάι σου πάλι μονάχος με μόνη συντροφιά μου τις αναμνήσεις που άφησε σαθρά μέσα στη μνήμη μου το τελευταίο όνειρο. Η ανάμνηση στα χείλη μου, και γεύσεις του κορμιού σου που δεν το χόρτασα ποτέ. Κι όταν σ' αναζήτησα πάγωσε η ψυχή μου απ' το κενό που άφηνε η απουσία σου. Σήμερα ξύπνησα πάλι μοναχός κι όμως νόμιζα πως ήσουν δίπλα μου αισθάνθηκα πως έλειπε κομμάτι της ψυχής μου. Είπα ποτέ να μην ξανά ονειρευτώ.  

In life when you don't get what you want, you get what you need. A. Stefanatou

Μου είπε ο Αγαμέμνων σήμερα... "Σκληρά τα λόγια του Ερμή για να ζεις στον κόσμο του Απόλλωνα". Τι να σημαίνει άραγε;

Κάτι σάλεψε ανάμεσα στις σκιές κι εσύ ένιωσες μια ανατριχίλα στη ραχοκοκαλιά θαρρείς πως ήταν τα δάχτυλά του που διέσχιζαν απαλά τη γυμνή σου πλάτη αναζητώντας την ολοκλήρωση ενός εφηβικού ανεκπλήρωτου πόθου.   Και ενώ ήξερες πως θα πονέσεις στο τέλος θες από περιέργεια, θες επειδής... εκείνο το σφίξιμο χαμηλά στην κοιλιά δημιουργούσε μια ανεξέλεγκτη προσμονή, ηδονή ακόμα χαμηλότερα και μπέρδευε τη σκέψη σου... Όμως η ζωή είναι στιγμές, και οι στιγμές είναι ζωή που αν δε τη ζεις περνά και χάνεται για πάντα.

Ψάχνω καιρό τώρα κάτι για να γράψω. Ακατανόητο για τους πολλούς μα εσύ θα καταλάβεις, πως είσαι βαθιά μέσα ριζωμένη στη ψυχή μου.

Ψάχνομαι για ξενύχτι έκφρασης σήμερα, αλλά εκείνοι που λαχταρώ με προδόσαν πάλι και χαθήκαν μέσα στα πέπλα της λήθης που απλόχερα προσφέρει η νύχτα σε αυτούς που δεν ξέρουν να ζουν κι όμως τα ξέρουν όλα.

Σε άφησα λίγο πριν ο μύθος μας γίνει νωθρή πραγματικότητα. Σε άφησα λίγο πριν το λιόγερμα της ζωής μου για να μην έρθει εκείνο το πρωινό που βάναυσα θα με χάσεις. Σ' άφησα λίγο πριν την αγάπη τη νικήσει ο έρωτας κι όταν κι αυτός χαθεί, μ' αφήσεις μόνο. Σ' άφησα γιατί φοβήθηκα για σένα, φοβήθηκα για μένα.