Δρόμοι του νου και των λέξεων

Κάθε σου όχι ακόμα μια αμυχή κάθε σου βλέμμα αντίληψη της φυλακής μου εκεί ακριβώς που μ' έριξες περιμένω την ελπίδα να αποθάνει για να αποδράσω.

Προσπάθησα να δω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου, και ανακάλυψα ένα κόσμο ασπρόμαυρο και μπερδεμένο, όπου το άσπρο του σήμερα γινόταν το μαύρο του αύριο, κι εκείνο που νόμιζες σταθερό ψευδαίσθηση αστάθειας ήταν. Ξεκίνησε όνειρο και κατέληξε εφιάλτης, βυθισμένος σε οράματα που δεν υπήρξαν ποτέ τελικά. Πόνο περίμενα όχι απογοήτευση. Σ' ευχαριστώ.

  Αν αντί να απαξιώνεις ανθρώπους του ανεβάσεις, τότε μόνο θα βρεις αυτό που ψάχνεις. για να θυμάμαι αυτά που ξέχασα κοντά σου

Οι γυναίκες  είναι ο τρόπος που  επέλεξε η φύση για να  βοηθήσει τον άντρα να νικήσει  το φόβο του για το  θάνατο.  Είναι τότε που οι άντρες πεθαίνουν. 

- Κάποτε είπα σε ένα φίλο: Εκείνος που ελέγχει την πληροφορία, ελέγχει και τον κόσμο όλο. Όμως ο φίλος μου πίστευαι ότι τα λεφτά ελεγχουν τον κόσμο όλο. Τελικά η πληρόφορία ήταν πάντα πίσω από τα λεφτά. Εκείνος το έπιασε ένα βήμα μετά και τα λεφτά ήρθαν και χάθηκαν. Αυτός δεν ήταν εκείνος τελικά. - Είχες δίκιο λοιπόν. - Όπως το πάρει κανείς. - Αφού μέσα έπεσες. - Ναι αλλά ούτε λεφτά έβγαλα ούτε ελέγχω τίποτα. - ... - Βλέπεις είχα άδικο. - Γιατί; - Γιατί πόνταρα σε λάθος άνθρωπο. - Δε μπορούσες μόνος σου; - Όχι. - Γιατί; - Γιατί το καρπούζι ήταν τεράστιο για να το φάω όλο μόνος μου. - Γκουχ, γκούχ! - Καλώς τον - Εδώ ήμουν όλη την ώρα. - Αλήθεια; Εσύ τον είχες προσέξει; - Όχι. Ποιος είσαι ρε φίλε; - Αααα! Γκουχ γκουχ! Παρατράβηξε το αστείο! Πάω να φέρω ποτά! - Άντε μπράβο! Κάνε τη δουλειά σου. Θα μπει μέσα το μαγαζί. - Ε δεν υποφέρεστε...! Γκουχ γκουχ!

Ήμαστε σε μια εποχή που μαθαίνουμε πως λειτουργεί το εργαλείο και όχι το σκοπό του..

  Άρχισε να χιονίζει πάλι. Κι αυτή τη φορά μέσα του. Στη ψυχή του. Έξι χρόνια χειμώνας τώρα, έγινε η φυλακή του. Περνούσαν οι εποχές και κάθε που ήταν να γίνει καλοκαίρι χειμώνιαζε ξανά. Πίστευε φέτος θα έρθει καλοκαίρι. Όμως ήρθε ο πιο μεγάλος χειμώνας απ' όλους κι ακόμα το κρύο κρατερό δεν έλεγε να υποχωρήσει.Τα ξύλα είχαν σωθεί. Μπορούσαν να κρατήσουν μόνο λίγες εβδομάδες ακόμα.  Έπρεπε να προετοιμαστεί. Αν και φέτος δεν ερχόταν καλοκαίρι να είναι έτοιμος να πεθάνει. Πίστευε πως φέτος θα 'ρχόταν καλοκαίρι, μα τώρα πια ευχόταν να μην έρθει άλλο χιόνι.